Fara’o had een vreemde droom en niemand kon het verklaren. De schenker herinnerde zich dat hij in gevangenschap Joseef had leren kennen en hij dromen goed kon verklaren, zo werd Joseef naar de Fara’o gebracht. Hij kon inderdaad de droom verklaren en waarschuwde de koning dat er een grote hongersnood aan zou komen, die zeven jaar zou duren, maar niet voordat er eerst zeven jaar van overvloed zou zijn. Joseef adviseerde de koning hoe men zich het beste voor de hongersnood kon voorbereiden. Fara’o was diep onder de indruk en stelde Joseef aan als onderkoning.
De hongersnood, die zich veel verder dan de grenzen van Egypte verspreid had, veroorzaakte dat de broers van Joseef naar Egypte kwamen om voedsel te kopen. Joseef herkende hen meteen, maar andersom niet. De onderkoning nam de bijzondere gasten in speciale behandeling. Hij beschuldigde hen van spionage. Om hun onschuld te bewijzen zouden de broeders met Benjamin, de jongste broer, naar Egypte afdalen. Dat lag zeer gevoelig, omdat Benjamin de enige overlevende zoon van Rachel was. Ja’akov zag hem het liefst thuis blijven. De broers aanvaarden die gebeurtenissen als een straf voor wat ze met hun broer hadden gedaan. Ze hadden er diep berouw over.